تو خوب باش
بگذار دلت مأمنی برای عشقشان باشد
و دستهایت آغوشی برای دلخستگی هاشان
بگذار چشمهایت لبخندی به اشکهای بی امانشان بدهد
و دلتنگیهای هرروزه شان در گهواره عشق تو به خواب رود
که تو می توانی بیش ببخشی
و معصومیتت را نثار بی پناهیشان کنی
تو بمان
بی هیچ توقعی
!ساده و صبور
دل من مامنِ عشقِ بسی مجنون است
ReplyDeleteلیک کسی نیست فریاد رسِ این دل و شیدای من
سینهام پناهِ صد شکستهِ سر به دعا
لیک سرم سر به هوا حیران است