می نویسم
برای تو که درونم را به نظاره می نشینی
،من از دهلیزهای رابطه می گذرم
و عمیق ترین ابعاد وجودم
.که آواز تو را عربده می کشد
من آوایت را دوست دارم
و عشقی که نهان می داری
و شعری که دریغ می داری
منتظری تا گرگهای رابطه
زوزه خونین بریدن گلوگاه عشق را سر دهند
تا از تقدیر خود خواسته ای
،وجدان بیدارت راضی گردد
و در سوگ تدفین عشق جاودانه ات
.به تو تبریک بگوید
من می روم
و این بار
نه سالی از نگین مشکی می گذرد
نه صدایی که برگردد
نه کلکی که بنویسد
من می روم به شادباش عشقی برتر
!و ستایش لحظه هایی ناب تر
