بلوغ

تو خوب باش

بگذار دلت مأمنی برای عشقشان باشد

و دستهایت آغوشی برای دلخستگی هاشان

بگذار چشمهایت لبخندی به اشکهای بی امانشان بدهد

و دلتنگیهای هرروزه شان در گهواره عشق تو به خواب رود

که تو می توانی بیش ببخشی

و معصومیتت را نثار بی پناهیشان کنی

تو بمان

بی هیچ توقعی

!ساده و صبور

!اندرین منزل ویرانه نشیمن چه کنم

معصوم بودن دو احساس متضاد به تو می دهد، گاه احساس پوچی و ناتوانی می کنی، درست مثل خرگوشی تنها در میان یک عالم"

گرگ، اما گاهی هم احساس می کنی با همه این شقاوتها چقدر خوب پاک مانده ای، بعد از خودت راضی می شوی که به زیبایی  جهان افزوده ای" ؛